اينترنت خوب يا بد؟

انقلاب ديجيتال و پيشرفت شگرف فناوری اطلاعات باعث شده تا بشر امروز با کمترين هزينه به بالاترين سطح از اطلاعات دست پيدا کند . امروز ديگر می توان با فشردن دکمه Inter هر دستگاه كامپيوتر، وارد دنيايی از اطلاعات مختلف شد واين ميسر نيست جز با بهره گيری از شبكه جهانی اينترنت .

اينترنت به واقع اثبات كننده نظريه دهكده جهانی هربرت مارشال مك لوهان است و در نگاهی ديگر شايد بتوان آن را مهمترين ابزار جهت اعتلای بشر در هر نقطه از كره خاكی و تحقق انديشه آرمان گرايانه منشور جهانی حقوق بشر دانست . در واقع اينترنت ارمغان آورنده  نوع جديدی از دموكراسی به نام دموكراسی ديجيتالی  می باشد. ( البته به شرطی كه آقايان محترم سانسورچی از شيطنت های فليترمأبانه خود بكاهند! ) 

اما آفت های اين مهمترين پديده دنيای مدرن هم كم نيست . امروز وقتی هر كاربراينترنت پشت دستگاه كامپيوتر خود می نشيند چنان مسحورو مبهوت دنيای بی كران داده های اينترنتی می شود كه ديگر نه گذشت زمان را حس می كند و نه كاسته شدن از روابط انسانيش با ديگران را . 

تحقيقات محققان نشان داده كه استفاده طولانی مدت از اينترنت باعث ايجاد افسردگی و انزوا طلبی فرد كاربر و همين طور دوری كردن از شركت در جمع دوستان و آشنايان می گردد . اين مسئله گذشته از تمامی موارد مفيد استفاده از اينترنت ، در نهايت موجب می گردد تا كاربر بر اثر خستگی وافسردگی روانی حاصل از استفاده ازاين شبكه،بهره وری واستفاده صحيح از اينترنت را از دست بدهد و بعد از گذشت زمانی اندك اقدام به ولگردی اينترنتی و گشت و گذار بی هدف و باری به هر جهت در سايت ها  كند. از طرفی همين قدرت انتخاب فراوان در شبكه اينترنت در اين لحظه به كاربر قدرت بالايی در اتلاف وقت و انرژی خود كه در نهايت بی حاصل و خالی از هر نوع فايده است می دهد و اينجاست كه شبكه ای كه می تواند در حكم استاد و معلمی بی بديل عمل كند شخص كاربر را  به علت ناتوانی و خستگی روانی اش به پرسه زنی های بی هدف  وا می دارد و متأسفانه اكثر مراجعات كاربران دراين لحظه به سايت های  بی محتوا ،هرزه نگار و غيراخلاقی كه آمار بالايی نيز در جلب بيننده  دارند تغيير مسير می دهد .   

اما جايگاه و پايگاه شبكه جهانی اينترنت در دنيای امروز ديگر به حد و اندازه ای رسيده كه نمی توان صرف به كارگيری بد عده ای كاربر يا وجود سايت های غير اخلاقی و منافی عفت منكر ارزش های و خدمات فراوان اين شبكه به جامعه جهانی شد . برای اثبات اين امر كافی است كه در ذهنمان تجسم كنيم ارتباط اينترنتی در جهان فقط و فقط برای يك شبانه روز به طور كامل قطع شود و آنگاه به تمامی عواقب آن اعم از اقتصادی ، اجتماعی ، علمی ، فرهنگی و هنری  بی انديشيم .

واقعيت اين است ، دنيای امروز بدون اينترنت مثل اتومبيل مدرنی است بدون سوخت . حالا اينترنت به سوخت دنيای مدرن تبديل شده و حركت بدون اين شبكه ، ديگر بيشتر به رويا می ماند و به قول هگل فيلسوف آلمانی هستی بی حركت يعنی نيستی .

 

  
نویسنده : mansoor safaei ; ساعت ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٢ بهمن ،۱۳۸٤