محرم  و مدرنيسم

اين روزها به مناسبت دهه محرم و اعتقاداتی كه سال هاست با شيعه مذهبان و بويژه ايرانيان همراه گشته در هر كوچه و خيابانی و در هر مسجد يا تكيه ای مراسم عزاداری برای امام حسين برقرار است . گذشته از اين كه اين شكل از عزاداری تا چه حد در بزرگداشت امام حسين مورد تائيد است يا نه و چه دليلی باعث شده تا مردم هنوز بعد از گذشت قرن ها طبق قراردادی نانوشته اين طور با شور و هيجان در زنده نگهداشتن اين آئين  بجوشند و بكوشند چيزی كه در اين ميان بيشتر از همه از ديد نگارنده نمود دارد اين است كه مردم و به ويژه جوانان بنا به هر دليلی به طور چشم گير در اين مراسم شركت می كنند .

مشارکت عمومی مردم در اين مراسم نشان دهنده اين است که محرم وحواشی مربوط به آن از ناخودآگاه فردی ما عبور کرده و در ناخودآگاه جمعی ما رسوب کرده ؛ طوری كه بدون هيچ فراخوانی حداقل به عنوان ناظر در اين مراسم حاضر می شوييم . جوانان اعم از دختر و پسر نيز با حضور در اين مراسم و با تيپ و پوشش امروزی ، گويی می خواهند مدرنيسم ايرانی را وارد مذهب كنند تا تعريف جديدی از زاويه ديدی جديد ارائه كنند. هر چند هنوز اين امر فراگير نشده اما طبق تجربه های گذشته ديری نمی پايد كه كليت جامعه مذهبی ايران دراين پروسه حل خواهد شد تا مذهب شيعه در شكلی جديد ، با تفكری جديد همراه شود با نسل جديدی كه ناگزيراست از جهانی شدن و به روز شدن ( up date ) برای زندگی در دنيای امروز . جوان اسير روزمره گی شده امروز با اعتقاد يا بی اعتقاد ، آگاهانه يا از سرغريزه ، به هر حال و به هر دليل مذهبی يا شخصی در اين مراسم شركت می كند تا كمپلكس های روانی خود را تخليه كند و اين با هر نگاهی به مذهب ، پديده ای است خوب و مبارك و شايد بازگشتی باشد به خويشتن خويش.

به اميد اين كه مدرنيسم مذهبی پله ای باشد برای ما تا جهانی فكر كنيم و بومی عمل كنيم .

 

  
نویسنده : mansoor safaei ; ساعت ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٦ بهمن ،۱۳۸٤