وبلاگ ، ديالوگ و مسائلی از اين دست

با پيشرفت تكنولوژی و به دنبال آن پيشرفت دنيای رسانه ها امروز حتی در محدودترين كشورها، هر كسی به راحتی و با كمترين هزينه ، حداقل قادر به ايجاد يك رسانه شخصی و كاملاً خصوصی به نام وبلاگ می باشد .

وبلاگ ها اصولا ً در برگيرنده اعتقادات ، عقايد و افكار و نظريات شخصی و نه هميشه كارشناسانه نويسندگان آنها می باشد . دنيای وبلاگ ها می تواند ، محيطی  ساده ، گرم و صميمی برای گفتگو و  همين طور ابراز وجود تفكرات نو و مخالف جريان رايج در اجتماع  باشد .

خوشبختانه وبلاگ های فارسی در شبكه جهانی اينترنت آمار بالايی را به خود اختصاص داده اند و ايرانی ها از اين بابت بر سكوی دوم  وبلاگ نويسان جهان ايستاده اند . در هر صورت وبلاگ برای جوان محدود امروز ايران اين موقعيت را ايجاد كرده تا ضمن انتشار افكار و عقايد خود به هم فكری با هم نسلان هم دردش بپردازد و نوعی ديگری از دموكراسی بنام دموكراسی ديجيتالی را تجربه كند .

هر چند مطالب تعداد بسياری از وبلاگ ها به لحاظ كيفيت حتی در حد روزنامه ها و مطبوعات زرد روی پيشخوان روزنامه فروشی ها هم نيست اما با تمام اين احوال وبلاگ و وبلاگ نويسی حداقل برای دل پر درد ايرانی امروز موهبتی  بی نظير است . 

چرا بايد در مورد مطالب نوشته شده در يك وبلاگ نظر داد ؟  

اين كه ما بعد از مطالعه مطالب نوشته شده در يك وبلاگ چند خط نوشته ای را به عنوان يادداشت يا نظر شخصی مان ثبت می كنيم باعث ايجاد فضای بحث و گفتگو می شود و به طبع آن شكل گرفتن عقايد ، افكار و ايده های جديدی به واسطه خواندن آن نظريات توسط ديگر خوانندگان و شخص وبلاگ نويس .

به هر حال  وبلاگ شرايطی را برای ما فراهم کرده تا در يک محيط آرام و بی دغدغه به تحليل و بررسی افکار و عقايد يکديگر بپردازيم .

ما برای اين که بتوانيم همديگر را بهتر تحمل کنيم و به يک دموکراسی حداقلی برسيم به شدت احتياج به گفتگو داريم . بد نيست تمرين کنيم .

  

  
نویسنده : mansoor safaei ; ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱٠ اسفند ،۱۳۸٤