دموکراسی در خانه

اين روزها با گسترش سيستم زندگی آپارتمان نشينی در بين ايرانی ها و به خصوص در شهرهای بزرگی مثل تهران اگر دقيق شويم خواهيم ديد که مردم بدون اين که خود متوجه باشند به نوعی دموکراسی حداقلی و کوچک در خانه هاشان تن داده اند . البته در اين سيستم هر چه تعداد واحدهای يک بلوک يا مجتمع زيادتر می شود اين دموکراسی شکل بهتر و واقعی تری می گيرد.

همان طور که می دانيم در سيستم زندگی آپارتمان نشينی و در يک نشست انتخاباتی ، فردی از طرف كليه ساكنان و از طريق رأی گيری به عنوان رئيس يا مسئول مجتمع اننتخاب می شود . اين فرد در نگاهی ديگر همان كاری را می كند كه رئيس جمهور در يك كشور عهده دارد. يعنی وی مسئوليت های اجرای را بر دوش می كشد . اعضای ساختمان نيز در واقع نمايندگان پارلمان اين كشور كوچك را تشكيل می دهند و طبق يك قانون دموكراتيك جلسات ساختمان با حضور اكثريت اعضا رسميت می يابد و رای گيری به همين روش و با رای اكثريت اعتبار دارد .

آپارتمان نشينی كه يكی از نشانه های خروج ما از بافت قبيله ای و سنتی زندگی و گام نهادن در مدرنيسمی است كه مجبور به تن دادن به آن هستيم ، دارد به ما آموزش می دهد كه چگونه در جمع به عنوان فرد موجوديت داريم . امروز ما حتی در خانواده نيز تنهاييم ، اما در كارهای جمعی با هم هستيم و همين مسئله است كه به فرديت ما اصالت می دهد تا خودمان را بروز دهيم و كشف كنيم . يعنی در نظام كنونی زندگی در سيستم آپارتمانی اين نظر و سليقه تك تك افراد است كه به عملكرد مدير ساختمان مشروعيت می بخشد . 

به بيان ديگر تن دادن به دموكراسی در دنيای مدرن امروز به علت مشترك و جمعی شدن منافع افراد امری اجتناب ناپذير است وغير قابل انكار .اما بايد قبول كرد كه دموكراسی حتی در ابتدايی ترين شكل خود يعنی در سيستم زندگی آپارتمان نشينی نيز يك پروسه است و نه يك كليشه . يعنی به محض اين كه ما از يك خانه سنتی وارد يك مجتمع آپارتمانی شويم به اين معنی نخواهد بود كه در يك نظام دموكراتيك حل شده ايم بلكه در طول زمان ما در اين سبك و نوع  جديد  از زندگی به قوائد جديد، خواسته يا به اجبار تن خواهيم داد.

آن چه مهم و در خور اعتناء است اين كه ما هر چه قدر با دموكراسی ، در هر شكلش مخالف باشيم اما واقعيت امر اين است كه چاره ای جز تن دادن به آن نداريم و ظاهرن اين مورد هم جزو موارد چه بخواهيم و چه نخواهيمی است كه بالاخره ما را با جريان خودش همراه خواهد بود .

 

  
نویسنده : mansoor safaei ; ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ اسفند ،۱۳۸٤