هجده تير چگونه شکل گرفت

 

ماجراي خونبار حادثه هجده تير از اين جا آغاز شد ؛ جوان دانشجويي به نام فرخ شفيعي بعدازظهر روز هفدهم تير ماه سال 1378 بعد از اطلاع از توقيف روزنامه سلام در كاغذي آپنج در سه خط بطور دستنويس از دوستان دانشجويش درخواست كرد تا ساعت نه شب در اعتراض به اين اقدام قوه قضائيه در خوابگاه دانشجويان واقع در كوي دانشگاه _ خيابان امير آباد شمالي- تجمع كنند و از اين طريق مراتب نارضايتي خود را به اين اقدام حاكميت اعلام دارند.

ساعت نه شب حدود بيست نفر از دانشجويان كه اطلاعيه فرخ شفيعي را از روي برد خوابگاه خوانده بودند در محل مورد نظر تجمع كردند. هنوز يك ساعتي نگذشته بود كه خبر فوق در تمام كوي پيچيد و تجمع بيست نفري به رقمي بالاي دوهزار نفر رسيد . دانشجويان جوان كه تا به آن زمان چنين تجمع و اتحاد خود جوش و برنامه ريزي نشده اي را تجربه نكرده بودند شروع كردند به سر دادن شعار .

از طرفي خبر تجمع دانشجويان معترض از طريق انتظامات داخلي كوي به سرعت به گوش مقامات انتظامي رسيد و پليس در اولين فرصت در محل حاضر شد . اما حاميان تندرو جناح سياسي موسوم به راست گروه فشار- يا محافظه كار كه بسته شدن روزنامه سلام را امري واجب ولازم مي دانستند اين حركت دانشجويان را تاب نياوردند و عليرغم حضور پليس در محل حادثه خودسرانه اقدام كردند به ضرب وشتم دانشجويان به فجيع ترين و غيرانساني ترين شكل . در اين حادثه كه بي شك براي هميشه در حافظه تاريخي فراموشكار ايراني جماعت باقي خواهد ماند تعداد بسياري از دانشجويان بي گناه زخمي شدند و حتي يكي از دانشجويان به نام عزت الله ابراهيم نژاد نيز كشته شد . خوابگاه دانشجويان توسط افراد گروه فشار به آتش كشيده شد و تعدادي از دانشجويان از پنجره هاي كوي به بيرون پرتاب شدند .

فرداي همان شب يعني صبح روز هجده تير ماه سال 1378 خبر حادثه كوي دانشگاه مثل صداي انفجار بمبي مهيب در سرتاسر ايران و خبرگزاري هاي جهان پيچيد .

مصطفي معين وزير وقت علوم و تحقيقات به همراه موسوي لاري وزير كشور براي بازديد از شهرك كوي دانشگاه به محل حادثه آمدند و ناباورانه به ساختمان هاي سوخته و اتاق هاي كه انگار در جنگي وحشيانه و صبعانه به آن شكل در آمده بودند مواجه شدند . دانشجويان كه از شدت خشم و عصبانيت از خود بي خود شده بودند دو وزير فوق را چنان به باد مشت و لگد و كتك گرفتند كه آنها مجبور شدند به سرعت آنجا را ترك كنند .

اما ماجرا به اين جا ختم نشد تهران وشهر هاي بزرگ كشور در واكنش به اين حركت غير انساني گروهاي فشار به مدت شش شبانه روز صحنه ضد و خورد و برخوردهاي خياباني بود . حالا ديگر حادثه تا بدان جايي پيش رفته بود كه مردم عادي نيز براي مخالفت با حاكميت و حمايت از قشر دانشجو به خيابان ها ريختند . طي مدت شش شبانه روزي كه حادثه به شكل مستمر ادامه داشت بيش از دو هزار نفر از دانشجويان و تعدادي از مردم معترض كوچه و بازار دستگير شدند .

تعدادي از اين دستگير شدگان طي مدت سه ماه به مرور آزاد شدند اما تعدادي از دانشجويان به حبس هاي بلند مدت محكوم شدند كه از آن جمله اند :

منوچهر محمدي – اكبر محمدي – احمد باطبي - امير عباس فخرآور - فرخ شفيعي – عباس دلدار – مهرداد لهراسبي – بهروز جاويد تهراني و بسياري ديگر .

دادگاه رسيدگي به حادثه كوي دانشگاه در نهايت بي سرانجام و بي محكوم كردن گروه هاي فشار ومسببان اصلي اين حادثه به پايان رسيد تا اين درس بزرگ را به دانشجويان و تمام ايرانيان بدهد كه براي رسيدن به آزادي و دمكراسي بايد بسيار هزينه ها بپردازيم .

 

  
نویسنده : mansoor safaei ; ساعت ۱۱:٠٤ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱٩ تیر ،۱۳۸٥